سال ۱۳۴۷ در خانواده ای آذری زبان در تهران به دنیا آمدم.
شديدا تک جنبه ای بوده ام ( انگار هنوز هستم)

کتاب خوان و درس خوان که معمولا همه می گفتند تو باید دکتر شوی!
برای همین رشته ی تجربی را گذراندم تا سال ۱۳۶۶ وارد رشته ی پزشکی شدم
دانشگاه تهران.

سال ۱۳۷۴ به عنوان پزشک عمومی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شدم .

سربازی را به عنوان پزشک وظیفه در یکی از تیپ های ارتش که آن زمان نزدیک مرز بود با شرایط خاص بیرون شهر و وسط بیابان گذراندم.

طرح و فعالیت پزشکی عمومی هم انجام دادم تا سال ۱۳۷۸ که در رشته ی تخصصی روان پزشکی دانشگاه ایران پذیرفته شدم.

سال ۸۲ از پایان نامه ام دفاع کردم.
یک و نیم سالی تنها روان پزشک یکی از شهرهای استان عزیز کرمان بودم.
از سال ۱۳۸۴ در شهر تهران و حومه

کار تخصصی در بخش های دولتی و خصوصی انجام می دهم
و برای مردمان دارو و حرف و کمی آگاهی اگر بتوانم تجویز می کنم.

 

علاقه مند جدی ادبیات هستم و خود نیز مرتکب نوشته هایی شده ام که قرار است تا قبل از سال ۱۴۰۵ کتابی از آنها چاپ شود، علاوه بر چند کتاب پراکنده ای که در تالیف و ترجمه اش نقش داشته ام.
مانند کتاب هوش هیجانی نشر قطره
و کتاب اخلاق حرفه اي روان پزشکان

مدتی نیز پیگیر تولید محتوای تصویری برای افزایش اطلاعات بهداشت روانی
هستم
البته به کمک چند تن از دوستان که در اینترنت می تواند مشاهده شود.

متاهل هستم
و دخترم آمیتیس تازه وارد رشته ی
علوم کامپیوتر شده و مطابق قانون دختر ها مغز اطرافیان از جمله این جانب را با کوچکترین و جزئی ترین مسائل دانشگاه و دوستان و فضای مجازی کاملا نوازش می کند.

تا اطلاع ثانوی رزومه ی من این است
البته خیلی جمع و جور.

اما نه این جا مناسب اطناب کلام و پرحرفی است و نه مخاطب عزیز احتمالا حال و حوصله اش را دارد.
دنیا زشت و زیبا نیست. حتی آدم ها خیلی بد و خوب ندارند.

ما هم بخشی از این جهان ایم.

خوش به حال آنها که بخت زندگی شاد و انسانی و بهتر ساختن جهان را یافته اند.

حمید یوسفی
۷ دی ماه ۱۴۰۴