مهمترین *اشتباهات رایج والدین در برخورد با کودک بیشفعال*
اختلال *بیشفعالی/نقص توجه (ADHD)* به دلیل نقص در کارکردهای اجرایی مغز ایجاد میشود؛ بنابراین بسیاری از واکنشهای معمول والدین نهتنها مؤثر نیست، بلکه میتواند علائم را تشدید کند. مهمترین *اشتباهات رایج والدین در برخورد با کودک بیشفعال* عبارتاند از:
۱. تنبیه و سرزنش مداوم
یکی از شایعترین خطاها این است که والدین رفتار کودک را *لجبازی یا بیادبی عمدی* تلقی میکنند.
پیامدها:
– کاهش عزتنفس کودک
– افزایش رفتارهای پرخاشگرانه
– ایجاد رابطه منفی والد–کودک
در ADHD مشکل اصلی *کنترل تکانه و توجه* است، نه نافرمانی عمدی.
۲. دستورهای طولانی و پیچیده
کودک بیشفعال در *حافظه کاری و تمرکز پایدار* مشکل دارد.
اشتباه:
– دادن چند دستور پشت سر هم
– توضیحات طولانی
روش صحیح:
– دستورهای کوتاه، واضح و مرحلهای.
۳. انتظار بیش از حد از توان کودک
گاهی والدین از کودک ADHD همان سطح تمرکز را انتظار دارند که از یک کودک عادی دارند.
مثلاً:
– نشستن طولانی برای درس
– انجام تکالیف سنگین بدون استراحت
این انتظار غیرواقعی باعث *شکستهای مکرر و ناامیدی کودک* میشود.
۴. نداشتن برنامه و ساختار در خانه
بینظمی محیطی علائم ADHD را شدیدتر میکند.
اشتباهات رایج:
– ساعت خواب نامنظم
– زمانهای متغیر برای غذا و درس
– قوانین متناقض
کودکان ADHD به *روتین پایدار و قابل پیشبینی* نیاز دارند.
۵. تمرکز فقط بر رفتارهای منفی
برخی والدین فقط وقتی واکنش نشان میدهند که کودک خطا کند.
پیامد:
– کودک توجه را فقط از طریق رفتار منفی دریافت میکند.
اصل مهم در تربیت ADHD:
*تقویت فوری رفتارهای مثبت.*
۶. مقایسه با خواهر و برادر یا دیگران
جملاتی مثل:
– «ببین خواهرت چقدر مرتب است»
– «چرا مثل بقیه بچهها نیستی؟»
نتیجه:
– احساس ناکافی بودن
– کاهش عزتنفس
– افزایش اضطراب
۷. استفاده زیاد از تنبیه بدنی یا فریاد
این روشها:
– کنترل رفتاری کودک را بهبود نمیدهند
– سطح استرس و تحریکپذیری را افزایش میدهند
– رابطه عاطفی والد–کودک را تخریب میکنند.
۸. بیتوجهی به نیاز کودک برای فعالیت بدنی
کودکان ADHD انرژی حرکتی بالایی دارند.
اشتباه:
– مجبور کردن کودک به
*نشستن طولانی*
– محدود کردن بازی و حرکت
در حالی که *ورزش و فعالیت بدنی* به تنظیم توجه کمک میکند.
۹. تأخیر در مراجعه به متخصص
برخی خانوادهها تصور میکنند کودک با بزرگ شدن «خودبهخود خوب میشود».
اما در بسیاری موارد نیاز به:
– ارزیابی روانپزشکی
– آموزش والدین
– مداخلات رفتاری
– و گاهی دارودرمانی وجود دارد.
۱۰. پیامهای تربیتی متناقض بین والدین
وقتی یک والد سختگیر و دیگری بسیار سهلگیر است:
– کودک سردرگم میشود
– رفتارهای مشکلزا افزایش مییابد.
ثبات در قوانین بسیار مهم است.
*جمعبندی علمی:*
بزرگترین خطای والدین این است که ADHD را *مشکل رفتاری تنها بدانند،
در حالی که این اختلال با
*نقص در مهار پاسخ، توجه پایدار و کارکردهای اجرایی قشر پیشپیشانی* مرتبط است.
بنابراین رویکرد مؤثر باید شامل *ساختار، تقویت مثبت، آموزش والدین و مداخلات تخصصی* باشد.
«جامعه و سلامت روان »
در این جا نوشته ها و مطالب مرتبط با مباحث روان شناسی و روان پزشکی به اشتراک گذاشته می شود.
🆔 شناسه:
https://ble.ir/jamehvasalamtravan


بدون دیدگاه