مصرف طولانی مدت
“داروهای اعصاب ”

گاهی در خانواده‌ها این پرسش مطرح می‌شود که چرا بعضی افراد سال‌ها داروی اعصاب مصرف می‌کنند و آیا این به معنای اعتیاد است یا نه.
واقعیت این است که در بیشتر موارد، مصرف طولانی‌مدت داروهای روان‌پزشکی به معنای اعتیاد نیست، بلکه بخشی از درمان یک بیماری است.

اختلالات روانی مانند افسردگی، اضطراب، وسواس یا اختلال دوقطبی در بسیاری از افراد ماهیتی مزمن یا عودکننده دارند. همان‌طور که فرد مبتلا به دیابت یا فشار خون ممکن است سال‌ها برای کنترل بیماری خود دارو مصرف کند، در برخی بیماری‌های روان‌پزشکی نیز ادامه‌ی درمان دارویی برای حفظ تعادل روانی و جلوگیری از بازگشت علائم ضروری است. در این شرایط دارو نقش تنظیم‌کننده عملکرد مغز را دارد و به فرد کمک می‌کند زندگی عادی‌تر و با کیفیت‌تری داشته باشد.

اعتیاد در علم پزشکی به وضعیتی گفته می‌شود که فرد برای ایجاد احساس لذت یا سرخوشی، به مصرف یک ماده وابسته می‌شود، کنترل مصرف را از دست می‌دهد و تمایل شدید و مداوم برای مصرف دارد.
اما داروهای اصلی روان‌پزشکی که برای درمان افسردگی، اضطراب یا سایر اختلالات تجویز می‌شوند چنین ویژگی‌ای ندارند و فرد آن‌ها را برای ایجاد نشئگی یا لذت مصرف نمی‌کند، بلکه برای کنترل علائم بیماری و حفظ ثبات روانی استفاده می‌کند.

بنابراین،
اگر کسی سال‌ها تحت نظر پزشک داروی اعصاب مصرف می‌کند، در اغلب موارد نشانه‌ی اعتیاد نیست، بلکه نشان می‌دهد که فرد برای مدیریت یک مشکل پزشکی از درمان مناسب استفاده می‌کند. مهم‌ترین نکته این است که مصرف این داروها باید همواره زیر نظر پزشک متخصص انجام شود تا در صورت بهبود وضعیت، مقدار دارو به‌صورت علمی و تدریجی کاهش داده شود.

در نهایت، مراجعه به روان‌پزشک و استفاده از درمان دارویی، همانند مراجعه به هر پزشک دیگری برای درمان یک بیماری جسمی است؛ هدف آن بازگرداندن سلامت، آرامش و کیفیت بهتر زندگی است،
نه ایجاد وابستگی.

با توصیه های غیر علمی مبنی بر
کم کردن و قطع دارو
افراد در معرض عود و شدت
علایم اختلالات روان‌پزشکی
قرار می گیرند.

«جامعه و سلامت روان »

در این جا نوشته ها و مطالب مرتبط با مباحث روان شناسی و روان پزشکی به اشتراک گذاشته می شود.

🆔 شناسه:
https://ble.ir/jamehvasalamtravan

سایت دکتر حمید یوسفی
روان پزشک
https://www.drhamidyousefi.com/