38b4f9de78

“سه اشتباه رایج والدین

که

 لجبازی کودک را شدیدتر می‌کند”

 

در مدیریت لجبازی کودکان،

 سه خطای تربیتی بسیار شایع وجود دارد که از نظر روان‌شناسی رفتاری و رشد،

*به طور ناخواسته لجبازی را تقویت می‌کنند*.

این خطاها معمولاً از نیت خوب والدین ناشی می‌شوند اما نتیجه‌ی معکوس دارند.

 

 

 ۱. وارد شدن به «جنگ قدرت» با کودک

یکی از رایج‌ترین اشتباهات این است که والد با کودک

 *وارد رقابت اراده* می‌شود.

 

مثال رایج:

کودک: «نمی‌خوام بخوابم!»

والد: «باید بخوابی، هر طور شده!»

 

در این موقعیت، موضوع اصلی برای کودک دیگر خواب نیست،

 بلکه *برنده شدن در کشمکش* است.

 

از دیدگاه روان‌شناسی رشد، کودک در این حالت تلاش می‌کند

*حس استقلال خود را حفظ کند*. هرچه فشار مستقیم بیشتر شود، مقاومت هم بیشتر می‌شود.

 

روش بهتر:

– کاهش تقابل مستقیم

– ارائه انتخاب محدود

 

مثال:

«می‌خوای اول قصه بخونیم بعد بخوابی یا اول مسواک بزنی بعد قصه؟»

 

در این حالت،

*کنترل چارچوب با والد است اما کودک احساس مشارکت می‌کند.*

 

 

 ۲. تهدید یا تنبیه‌های غیرواقعی

گاهی والدین برای متوقف کردن رفتار کودک از تهدیدهای شدید استفاده می‌کنند:

 

– «دیگه هیچ وقت کارتونی نمی‌بینی.»

– «می‌ذارمت پیش پلیس.»

– «اگر این کارو کنی دیگه دوستت ندارم.»

 

چند مشکل اساسی در این روش وجود دارد:

 

1. کودک به سرعت متوجه *غیرواقعی بودن تهدید* می‌شود.

2. اعتبار والد کاهش پیدا می‌کند.

3. رابطه‌ی عاطفی آسیب می‌بیند.

 

در روان‌شناسی تربیتی تأکید می‌شود که *پیامد باید واقعی، قابل اجرا و متناسب باشد*.

 

مثال درست‌تر:

«اگر اسباب‌بازی پرت کنی، باید برای مدتی کنار گذاشته بشه.»

 

این پیامد:

– واضح است

– قابل اجرا است

– مستقیم با رفتار مرتبط است

 

 

 ۳. توجه بیش از حد به رفتار منفی

کودکان به شدت *توجه‌محور* هستند. حتی توجه منفی هم برایشان نوعی پاداش محسوب می‌شود.

 

وقتی کودک:

– جیغ می‌زند

– لجبازی می‌کند

– گریه‌ی نمایشی دارد

 

و والد:

– بحث طولانی می‌کند

– توضیح‌های مکرر می‌دهد

– توجه کامل نشان می‌دهد

 

در واقع یک چرخه‌ی یادگیری شکل می‌گیرد:

 

لجبازی > توجه والد > تقویت رفتار

 

در مقابل،

 رفتار مطلوب اغلب *نادیده گرفته می‌شود*.

 

روش مؤثرتر:

 

– رفتار منفی خفیف > توجه حداقلی

– رفتار مثبت > توجه و تحسین فوری

 

مثال:

«دیدم خودت کفش‌هاتو پوشیدی، عالی بود.»

 

“یک اصل طلایی در تربیت کودک”:

 

کودکان

بیشتر از آنچه *می‌شنوند*،

 از آنچه *تجربه می‌کنند*

 یاد می‌گیرند.

یعنی:

– مرزهای پایدار

– پیامدهای قابل پیش‌بینی

– و رابطه‌ی عاطفی امن

به تدریج

 لجبازی را به

*همکاری و خودتنظیمی* تبدیل می‌کند.

 


لامت روان »

در این جا نوشته ها و مطالب مرتبط با مباحث روان شناسی و روان پزشکی به اشتراک گذاشته می شود.

🆔 شناسه:
https://ble.ir/jamehvasalamtravan

 

 


 

 

سایت دکتر حمید یوسفی
روان پزشک
https://www.drhamidyousefi.com/

 


 

 

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *